مقرريات و مال مواضعات از گيج و مكران آوردندى بيك دفعه همه در بارگاه ببخشيدى چنانچه دست خود را دائما از مس صفراء و بيضاء مدى العمر صيانت كرد و فحوى كلمهء معجز نماى بلاغت آراى امير المؤمنين و امام المتقين و يعسوب المسلمين و قائد الغر المحجّلين و المنزل قى حق ابن عمه و ما ارسلناك الا رحمة للعالمين على بن ابى طالب را كه يا صفراء و يا بيضاء غرا غيرى كاربند گشت و بدين سبب با وجود آنكه مالى لايق بخزانهء بزرگ و ديوان اعلى پادشاهان روى زمين در آن وقت از كرمان حمل نمىشد و مدت سلطنت متمادى گشت و دست پريشانى از اذيال دولتش به كلى منقطع ماند مجموع دخل و مال كرمان بخرج او وفا نمىكرد و قضيم اسبان و علف مراكب خاص او و وزرا و كتاب ديوان روز بروز بر محترفه و اهل اسواق و مردم شهر قسمت مىكردند و مىگرفت . و در سنهء احدى و اربعين و ستمائه رسولان معتبر را بشيراز فرستاد و جهان خاتون دختر اتابك سعد را خطبه كرد و در كرمان هم در شب زفاف در نظرهء اول سلطان را از او تنفرى حاصل آمد و بدان حرم ترددى نكرد و آن خاتون نوميد و رنجيده مراجعت نمود . سلغور سلطان اتابك ابو بكر بدين سبب مستوحش گشت و بوقت انزعاج ركن الدين سلطان و توجه بجانب شيراز در مروت بر روى او ببستند و مرور و رفتن بدان سمت ممكن نشد . و سلطان ركن الدين با وجود استجماع بيشترى از خصال خسروانه مردى متوهم بد گمان موسوس بود چنانچه بسيار كس را بعضى بتهمت ميل با جانب قطب الدين سلطان و بعضى به ظن ترددشان بسرايهاى حرمش هلاك كرد و در اراقت خون بىمبالات دلير بود . او را پسرى بود سليمانشاه نام و سه دختر يكى در عقد اتابك يزد ركن الدنيا و الدين علاء الدوله و ديگرى در حبالهء اتابك لور عماد الدنيا و الدين پهلوان « 1 » جد پدر اتابك معظم يادگار خسروان نامدار ، بقيهء شهرياران و الا مقدار ، نصرة الملة و الدين احمد كه بحقيقت باقعهء شاهان قوم عجم و قوم ملوك طوايف امم امروز اوست ، يكدانهء عقد مملكتدارى و يگانهء عقد شهريارى و بحسن خصال و شيم و معالى همم قبلهء حكام انام و زبدهء نتايج ليالى و ايام . در شهور سنهء عشر « 2 » و سبعمائه چون در خدمت موكب ملك اسلام شهريار ايران ناصر الدين زيد جلاله و حكام كرمان از بغداد انصراف نموده به راه سفارت ببارگاه جلالت پناهش رسيدم ، رأيت من دسته المطروح و زنده المقدوح نعيما و ملكا كبيرا و

--> ( 1 ) - نسخهء استانبول « پهلوان » را ندارد ( 2 ) - در نسخهء استانبول « عشرين »